دانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-643121شماره 3 - پاییز 99 - مسلسل 8320201121The Role of Bearers of Holy Quran in Regard with the Propagation and Realization of Prophet Mohammad’s Objectivesنقش حاملان قرآن در گسترش و نهادینهسازی اهداف پیامبر اسلام(ص)7426937310.22081/hiq.2020.69373FAجهانبخشثواقباستاد تاریخ دانشگاه لرستانJournal Article20180103Prophet Mohammad (PBUH) trained a professional group including the readers of Holy Quran and those who knew it by heart as the Qur’anic community of early Islam with the aim of propagation of memorizing and instructing the Holy Quran. That holiness could propagate the unity thought in the polytheist community of Arabian Peninsula by taking advantage of this very Qur’anic group who circulated the verses of Holy Quran among people. Afterwards, Prophet Mohammad (PBUH) advanced the united Islamic nation on the basis of this intellectual system under the supports of this Qur’anic community during the battles. This group propagated the prophecy of Prophet Mohammad (PBUH) thanks to the particular position achieved before that holiness. In this article, the issues including the role of bearers of Quran pertaining to the events in time of Prophet Mohammad (PBUH) and the propagation of Qur’anic sciences in and out of Arabian Peninsula have been investigated through the descriptive-analytical method of research. The findings of present research indicate that this group was qualified enough to realize the Prophet’s objectives and circulate the Qur’anic sciences over the community.پیامبر گرامی اسلام(ص) با تدبیری سنجیده و با محوریت فراگیری حفظ و آموزش قرآن کریم، گروهی زبده از قاریان و حافظان را تربیت کرد که جامعه قرآنی صدر اسلام را تشکیل میدادند. آن حضرت با بهرهگیری از همین نیروهای قرآنی توانست با نشر آیات قرآن در میان مردم از طریق بیان که تنها ابزار ارتباطی آن روزگار بود، اندیشه توحیدی را در جامعه شرکآلود جزیرةالعرب گسترش دهد.
سپس بر اساس این نظام فکری و در پرتو مجاهدتهای همان جامعه قرآنی در دوران جنگ و جهاد و پایهگذاری حکومت نبوی، امت واحده اسلامی را تحقق بخشید. این گروه از یاران به سبب جایگاه ویژهای که در جامعه اسلامی و نزد پیامبر(ص) کسب کردند در جهت ترویج رسالت آن حضرت به ایفای نقش پرداختند.
در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی، نقش حاملان قرآن از اصحاب رسول خدا(ص) در روند رویدادهای ایام رسالت و ترویج و تبلیغ آموزههای قرآنی در جزیرة العرب و بیرون از آن، بررسی شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که این حاملان قرآن، نیروی کارآمد عملکننده در اجرای برنامههای پیامبر اسلام(ص) و نشر معارف قرآنی در جامعه و میان مردم بودند.https://hiq.bou.ac.ir/article_69373_e2972a4668a978d1d5a27bb810de1df2.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-643121شماره 3 - پاییز 99 - مسلسل 8320201121Hema, An Environmental Law in the Prophetic Government and the Process of its Development up to the End of Ottoman Caliphateحِمی؛ قانون محیط زیستی دولت نبوی و سیر تحول آن تا پایان خلافت عثمان43766937410.22081/hiq.2020.69374FAحسنحضرتیدانشیارگروه تاریخ دانشگاه تهرانفاطمهبختیاریدانشجوی دکترای تاریخ اسلام دانشگاه تهرانJournal Article20180211The increasing trend of the annihilation of environment led to its investigation in the researches as well as the theoretical and field studies by the human communities particularly the governments and the increase of studies on the preservation of environment consequently. Considering the primary environmental policy making of the Islamic governments, the present article is to answer the question related to the kinds of regulations developed in regard with the environment. Taking advantage of the descriptive approach and the primary historical sources, this research is to historically investigate the data in order to present new analyses in this regard. According to the articles, the governments of early Islam from the Prophetic government up to the end of Ottoman caliphate took step towards preserving the environment focusing on Hema law while it was not of constantly applied in the discourse of preserving and supporting the nature. Hence, Prophet Mohammad (PBUH) developed a law applicable in favor of the preservation of environment by changing the definition of Hema which was the preferred by sheikhs of tribes in the age of ignorance. The administration of this law was pursued by the late governments but the difference in the view of Prophet and caliphs towards various phenomena particularly the environment and its related issues led to the adjustment of Hema which was not in line with the preservation of environment<em>روند فزاینده نابودی محیط زیست سبب شد جوامع انسانی</em> <em>به ویژه دولتها در پژوهشها و مطالعات نظری و میدانی خود به آن بپردازند و مطالعات حفظ محیط زیست افزایش یابند. مقاله حاضر در تلاش است با تمرکز بر سیاستگذاری محیط زیستی نخستین دولتهای اسلامی به این پرسش پاسخ دهد که آنها چه قوانینی را در ارتباط با محیط زیست به وجود آوردند؟ </em>
<em>این پژوهش با رویکردی توصیفی و تکیه بر منابع دست اول تاریخی سعی میکند با روش بررسی تاریخی دادهها، تحلیلهایی نو در این زمینه ارائه کند و بر این مدعا است که دولتهای صدر اسلام از دولت نبوی تا پایان خلافت عثمان با تمرکز بر قانون قرق و حِمی، گامهایی در راستای حفظ محیط زیست برداشتند، اما این قانون در گفتمان حفاظت و حمایت از طبیعت، عملکردی مداوم نداشته است.</em>
بر این اساس، پیامبر(ص)با دگرگون ساختن تعریف حمی که در دوران جاهلیت به وسیله شیوخ قبایل برای بهره برداری شخصی استفاده میشد، قانونی وضع کردند که برای حفظ محیط زیست کاربرد داشت. اجرای این قانون از سوی دولتهای بعدی پیگیری شد، اما تفاوت نوع نگاه خلفا با نگاه پیامبر(ص)به پدیدههای مختلف و به طور خاص محیط زیست و قوانین مرتبط با آن، تحولی در قانون حمی پدید آورد که دیگر در راستای حفظ محیط زیست کاربردی نداشت.https://hiq.bou.ac.ir/article_69374_415e761f923b1531375f25193c2758b3.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-643121شماره 3 - پاییز 99 - مسلسل 8320201121The Study of Companions’ Reactions Concerning the Distribution of Plunders of Battlesرفتارشناسی صحابه در توزیع غنایم غزوات پیامبر(ص)771106937510.22081/hiq.2020.69375FAشکراللهخاکرنددکترای تاریخ اسلام، دانشیار دانشکده علوم انسانی، بخش تاریخ، دانشگاه شیرازسیداحیاسیدیدانشجوی دکترای تاریخ اسلام، دانشگاه شیرازمعصومهدهقاندکترای تاریخ اسلام، استادیار دانشکده علوم انسانی، بخش تاریخ، دانشگاه شیرازJournal Article20200202Migration to Medina and revelation of Jihad verses led to the fundamental changes in regard with the concept of plunder or spoils of war and the observation of different reactions among the companions. Taking advantage of the descriptive-analytical approach, the ancient historical sources, Qur’anic interpretations and behavioral studies, the present article is to classify the Battles in the age of Prophet Mohammad (PBUH), study the companions’ behavior towards the spoils of war, analyze the reasons of their different reactions and present answer for them. The findings of this research illuminate that the disagreement between the companions in regard with the distribution of plunders in the Battle of Badr could be related to their ignorant beliefs and their avidity toward the spoils of war led to their failure in the Battle of Uhud. Moreover, in punitive and retaliatory Battles with the villain, being avaricious toward the spoils of war was not observed among Ansar and Mohajer while in preventive Battles, Ansar collectively objected in time of the distribution of benefits due to their personal benefits. These objections can be observed among feudists due to the lack of heartfelt beliefs towards the religious values as well as voracity towards the mundane world and among new Muslims due to no internalization of the Islamic beliefs<em>هجرت به مدینه و نزول آیات جهاد سبب تغییراتی اساسی در مفهوم غنیمت و ایجاد رفتارهایی ناهمگون در بین صحابه شد. مقاله پیشرو با رویکرد توصیفی- تحلیلی و با استناد به منابع کهن تاریخی و تفاسیر قرآنی و با بهرهگیری از مطالعات رفتاری در پی آن است که ضمن طبقهبندی جنگهای عصر نبوی و رفتارشناسی صحابه در مواجهه با غنایم، علل ناهمگونی رفتار آنان را تحلیل نماید و به چرایی آن پاسخ دهد.</em>
یافتههای این پژوهش نشان میدهد که در غزوه بدر، اختلاف صحابه در توزیع غنایم، ریشه در باورهای جاهلیت آنها داشت و در غزوه احد، طمعورزی آنها به غنیمت به شکست در این جنگ انجامید. همچنین در غزوات تنبیهی با ناکثین، غنیمتخواهی در بین انصار و مهاجر وجود نداشت ولی در جنگهای ممانعتکننده، انصار بر پایه منافع آینده خود، لب به اعتراض جمعی در هنگام توزیع غنایم گشودند. این اعتراضها از سوی منافقان به دلیل عدم اعتقاد قلبی به ارزشهای دینی و آزمندی به دنیا و در نومسلمانان به دلیل درونی نشدن اعتقادات اسلامی به چشم میخوردhttps://hiq.bou.ac.ir/article_69375_262b124789ea1f252f8855f64bb22f78.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-643121شماره 3 - پاییز 99 - مسلسل 8320201121An Investigation on the Way of Burying and Burial Place of Fatimah Zahra (PBUH) in the Primary Sourcesجستاری در چگونگی و مکان دفن حضرت فاطمه زهرا(س)در منابع نخستین1111386937610.22081/hiq.2020.69376FAحمزهترابیپژوهشگرمرکز تخصصی مهدویت، سطح 3 حوزه علمیه قممجیداحمدی کچاییاستادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی قمJournal Article20190204Fatimah Zahra (PBUH) with a special position before Prophet Mohammad (PBUH), and the only daughter remained after the departure of father had a short lifetime being along with significant and fateful events. The short life of that majesty and the trends against the Prophet’s Family has led to the concealment of her grave besides many other events happened in her lifetime. In spite of the disagreement among Sunnite scholars related to the way of burying, many of them believe that the grave of that holiness is of determined place in Baqi cemetery. However, the Shiites deem that grave to belong to Fatimah Bent e- Asad and the place of Fatimah Zahra’s grave is not overt. Both groups have presented considerable documents in this regard. This article investigates these two approaches and verifies the hypothesis that the grave located in Baqi cemetery belongs to Fatimah Bent e- Asad and the grave belonging to Fatimah Zahra (PBUH) is situated beside Rowzat ol- Nabi in her house and its exact place is concealed.<em>حضرت فاطمه زهرا</em><em>(س)</em><em> که مقامی ویژه نزد پیامبر</em><em>(ص)</em><em> داشت، تنها دختر ماندگار پس از رحلت آن حضرت بود که زندگی کوتاه ایشان با رویدادهای بزرگ و سرنوشتساز همراه شد. کوتاه بودن مدت زندگانی آن بانوی بزرگوار و وجود جریانهای معارض با اهلبیت</em><em>(ع) </em><em>سبب شده است، بسیاری از رخدادهای زندگی ایشان، مانند چگونگی و مکان دفن آن حضرت به درستی آشکار نباشد. با وجود اختلاف علمای اهل سنت درباره چگونگی دفن حضرت زهرا</em><em>(س)</em><em>، بیشتر آنها بر این باورند که مدفن آن حضرت</em><em>(س)</em><em>در قبرستان بقیع، مکانی مشخص دارد، اما شیعیان آن قبر را متعلق به فاطمه بنت اسد میدانند و بر این باورند که مکان قبر آن بانو آشکار نیست. هر دو گروه در این باره، مستندات قابل توجهی ارائه کردهاند. این مقاله با روش تحلیلی توصیفی، این دو دیدگاه را بررسی میکند و به سنجش و اثبات این فرضیه میپردازد که قبر منسوب به ایشان در بقیع متعلق به فاطمه بنت اسد است و محدوده مدفن حضرت زهرا</em><em>(س)</em><em>در کنار روضه نبی اکرم</em><em>(ص)</em><em>در بیت ایشان واقع شده است، اما محل دقیق قبر مخفی است. </em>https://hiq.bou.ac.ir/article_69376_222df75afda0ce96163c89fb6aecdb69.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-643121شماره 3 - پاییز 99 - مسلسل 8320201121Historical Validation of Sheikh Toosi’s Rijal Book in the Recording of the Companions of Imam Hossein (PBUH)اعتبار سنجی تاریخی رجال شیخ طوسی در ضبط اصحاب امام حسین(ع)1391666937710.22081/hiq.2020.69377FAابراهیمصالحی حاجی آبادیدانشجوی دکتری تاریخ اسلام، دانشگاه باقر العلوم(ع)رضارمضانیاستادیار دانشگاه آیت الله بروجردی(ره)رشیدرکابیاناستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه آیت الله بروجردی (ره)Journal Article20190213Rejal book developed by Sheikh Toosi is considered as the most important Rijal-based books of Shiites with a high standing position among the contemporary individuals. Concerning the Rijal based or historical interpretations, some people consider this book to be comprehensive and sufficient. However, it seems that a specific trust in Rijal book with no consideration of the other historical reports is supposed to be unacceptable. This article investigates whatever has been stated by Sheikh Toosi about the companions of Imam Hossein (PBUH) with the presumption of specifying the degree of validity of this book.In this research, the possibility of reflection on some accounts, developed by Sheikh Toosi, related the companions of Imam Hossein (PBUH) is verified by relying on the other historical accounts and analyses as well as adapting numerous manual and published scripts of Rijal book.رجال شیخ طوسی از مهمترین کتابهای رجالی شیعه به شمار میرود که در میان متأخران و معاصران جایگاهی والا دارد. برخی افراد، این کتاب را برای برداشتهای رجالی و گاه تاریخی کافی میدانند، اما به نظر میرسد اعتماد ویژه به رجال شیخ، آن هم بدون در نظر گرفتن دیگر گزارشهای تاریخی نادرست است. این مقاله با چنین پیشفرضی برای مشخص شدن میزان اعتبار این کتاب، آنچه را که شیخ طوسی درباره اصحاب امام حسین(ع)بیان کرده است، مورد بررسی و واکاوی قرار میدهد. در این پژوهش با تکیه بر دیگر گزارشها و تحلیلهای تاریخی و تطبیق نسخ خطی و چاپی متعدد از رجال شیخ طوسی، قابل تأمل بودن برخی گزارشهای شیخ طوسی درباره اصحاب<br /> امام حسین(ع)به اثبات میرسد.https://hiq.bou.ac.ir/article_69377_f5ee7bc500f5923fc29670031258197e.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-643121شماره 3 - پاییز 99 - مسلسل 8320201121The Analysis of Ma’moon’s Duplicitous Action in Dealing with Imam Reza (PBUH)تحلیل کنشهای متظاهرانه مأمون در مواجهه با امام رضا(ع)1672046937810.22081/hiq.2020.69378FAکریمخان محمدیدانشیار گروه فرهنگ و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم(ع)(نویسنده مسئول)محمد رضاانواریدانشجوی دکترای فرهنگ و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم(ع)Journal Article20200903The study of events come about in some historical phases is of great significance due to the sensitivity of that era as well as the particular position of actors. Likewise, this issue can be beneficial towards the appreciation of events and deepening of general understanding. <br />In this article, Ma’moon’s duplicitous action in dealing with Imam Reza (PBUH) in time of caliphate are clarified by taking advantage of Laclau and Mouffe’s discourse analysis with the emphasis on two main concepts of equivalence and backgrounding strategies. <br />The findings of research indicate that Ma’moon has taken the equivalence strategies such as pretending to be Shi’a, inviting Imam to Marve, suggesting the guardianship, believing in the end of time as well as applying the Shiite symbols and allurement in different phases according to the situation. Moreover, he has taken advantage of backgrounding strategies such as the management of social relations, concealment of virtues, weakening of the social status and scientific position, terror of personality, limitation of relationships, imprisonment and martyrdom. His strategies in dealing with Imam Reza (PBUH) can be divided into three critical phases namely the beginning of government, the stabilization of government and the limitation of cultural relationship. Yet, none of the strategies can be attributed to a particular time. Ma’moon has mostly applied the equivalence strategy in the first and second phases and backgrounding strategy in the third phase. Likewise, the strategies of backgrounding and foregrounding have been concurrently utilized on occasion<em>بررسی کنشهای رخ داده در برخی دورههای تاریخی به دلیل حساسیت آن دوره و جایگاه ویژه کنشگران دارای اهمیت است؛ زیرا میتواند الگوی مفیدی برای فهم رویدادها و ژرفا یافتن درک عمومی باشد. در این مقاله، کنشهای متظاهرانه مأمون در مواجهه با امام رضا</em><em>(ع)</em><em> در دوران خلافت با استفاده از ظرفیتهای تحلیل گفتمان لاکلا و موفه با تأکید بر دو مفهوم اصلی زنجیره همارزی و حاشیهرانی تبیین میشود. </em><br /> <em>نتایج تحقیق نشان میدهد، مأمون در دورههای مختلف به تناسب موقعیت از راهکارهای همارزی مانند تظاهر به تشیع، دعوت امام</em><em>(ع)</em><em> به مرو، پیشنهاد ولایتعهدی، باورداشت آخرالزمانی، بهکارگیری نمادهای شیعی و تطمیع استفاده کرده است. همچنین، راهکارهای حاشیهرانی مانند مهندسی روابط اجتماعی، کتمان فضایل، تضعیف جایگاه اجتماعی، تضعیف جایگاه علمی، ترور شخصیت، حصر ارتباطی، زندان، حصر خانگی، حذف فیزیکی و شهادت بهره گرفته است. </em><br /> روش مواجهه مأمون با امام(ع) را میتوان به سه دوران بحرانی ابتدای حکومت، تثبیت حکومت و حصر فرهنگی- ارتباطی امام(ع) تقسیم کرد. با این حال، بهصورت دقیق نمیتوان هرکدام از راهکارها را به یک دوره خاص نسبت داد، اما مأمون در دورههای اول و دوم بیشتر از زنجیره همارزی استفاده کرده است و هرچه به دوره سوم نزدیک میشویم، استفاده از مکانیسم حاشیهرانی بیشتر گردیده است. همچنین، گاهی بهصورت توأمان از سازوکارهای برجستهسازی و حاشیهرانی استفاده شده است.https://hiq.bou.ac.ir/article_69378_3ee190aa0327d60a9fc5b14aa6572259.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-643121شماره 3 - پاییز 99 - مسلسل 8320201121Political Negotiation Between Iranians and Muslims Throughout the Conquests (11-21 A. H)مذاکرات سیاسی ایرانیان و مسلمانان در دوره فتوحات (11 تا 21 ه.ق)2052366938010.22081/hiq.2020.69380FAپژمانافخمی عمله قشقاییدانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایراناحمدزنگنه آبادیدانشجوی دکترای تاریخ ایران بعد از اسلام، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایرانحسنالهیاریدکترای تاریخ ایران بعد از اسلام، استادیار گروه تاریخ، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایرانJournal Article20170526In Sassanid era, Iran was conquered by the Muslims and the gradual domination of Muslim Arabs on Iran was initiated successively. The investigation of sources related to this era clarifies that various political exchanges was done among the political leaders, Sassanid military commanders and Muslims in time of conquests from 11 to 21 A.H between Iran and Muslim Arabs. These negotiations led to no conclusion and could not prevent the military opposition. This research is to study the way of negotiating and clarify the main reason why they led to no conclusion as well as the happening of war through the historical analysis based on the content analysis and the utilization of library sources. The findings of research indicate that numerous negotiations were gently done among the parties. However, the negotiations mostly led to bragging due to the Muslims’ religious beliefs and the strategic discourse based on the Iranians’ materialistic analyses. <br />Eventually, the different approaches of the parties along with the superciliousness of the Iranians in time of negotiation made the war inevitable. Nevertheless, it seems that a covert deterioration in Sassanid camp was developed after these negotiationsسرزمین ایران در دوره ساسانیان به دست مسلمانان گشوده شد و پس از آن، تسلط تدریجی اعراب مسلمان بر جامعه ایران آغاز شد. بررسی منابع مربوط به این دوره نشان میدهد که در جریان فتوحات سالهای 11 الی 21 ه.ق. در محدوده مرزهای ایران و اعراب مسلمان، گفتوگوهای سیاسی متعددی میان رهبران سیاسی و فرماندهان نظامی ساسانیان و مسلمانان انجام شد، اما این مذاکرات به نتیجهای نرسید و نتوانست مانع از برخورد نظامی گردد. این پژوهش در پی آن است با تکیه بر روش تحلیل تاریخی مبتنی بر تحلیل متن و با استفاده از منابع کتابخانهای ضمن بررسی چگونگی مذاکرات، دلیل اصلی به نتیجه نرسیدن مذاکرات و وقوع جنگ را تبیین نماید. یافتههای این پژوهش نشان میدهند چندین مذاکره، بدون ایجاد ناآرامی در بین طرفین صورت گرفت، اما به دلیل باورهای دینی مسلمانان و گفتمان راهبردی مبتنی بر تحلیل مادی ایرانیان، گفتوگوهای بین طرفین بیشتر به سمت رجز خوانی سوق پیدا کرد. سرانجام این رویکرد متفاوتِ طرفین، همراه با خود بزرگبینی ایرانیان در جریان گفتوگوها بروز جنگ را گریزناپذیر کرد. با این حال به نظر میرسد در پی این مذاکرات، تزلزلی پنهان در اردوگاه ساسانی پدید آمده بود.https://hiq.bou.ac.ir/article_69380_a6ec5b56147d516167411bd0dd36d2ff.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-643121شماره 3 - پاییز 99 - مسلسل 8320201121The Critical Analysis of Orientalists Ideas concerning Security in Iran; Case Study: Sir John Malcom’s Worksتحلیل انتقادی آرای شرقشناسان در باب امنیت در ایران مورد مطالعه: آثار سر جان مالکم2372826937910.22081/hiq.2020.69379FAرضابیگدلواستادیار تاریخ، گروه پژوهشی جغرافیای سیاسی، پژوهشکده جغرافیای انتظامی، پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعیمحمداحمدآبادیاستادیار تاریخ، گروه پژوهشی جغرافیای سیاسی، پژوهشکده جغرافیای انتظامی، پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعیJournal Article20190430Orientalism has been founded on a network of representations, social - political sciences and beliefs and it has developed a distinguished discourse. Iranology considered as one of the branches of orientalism is consistent with it in many aspects. The researches related to orientalism are considered as the main source of developing concepts in relation to the nature of eastern communities and they are applied in the direction of the identification and analysis of these communities. Orientalism clarifies the social relations in the eastern communities with the sovereignty of government based on the eastern dictatorship, lack of civil community and private ownership, stagnation, disagreement between the government and nation, lack of a formulized law, slavish obedience of peasantry from the monarch and lack of political and social stability and security. Malcom, an outstanding Ironologist, provided ideas being so effective on the development of theories pertaining to the nature of government and community and the relations between them. Through the historical analysis method as well as the study of fundamental principles of Malcom’s ideas, this research investigates the concept of security and the strategies taken towards the provision of security in Iran in view of Malcom. The finding of this research indicate that Malcom analyzed the development of security in Iran in view of dictatorship government that succeeded to provide the security by relying on the military power as well as the people’s fear of the government. In his view, Islam religion and its decrees were the cause of developing dictatorship, insecurity and destabilization in the Islamic communities including Iran; while, the provision of security in Iran has been mostly based on the culture, social traditions and religious instructions more than fear of the governed authority.<em>شرقشناسی بر شبکهای از بازنماییها، دانشها و باورهای اجتماعی ـ سیاسی خاص استوار شده است و گفتمانی متمایز را پدید آورده است. ایرانشناسی بهعنوان یکی از شاخههای شرقشناسی در بسیاری از اصول و مبانی با شرقشناسی همانند است. پژوهشهای شرقشناسی، منبع عمده تولید آرا و مفاهیم در باب ماهیت جوامع شرقی هستند و برای شناخت و تحلیل این جوامع به کار گرفته میشود. شرقشناسی مناسبات اجتماعی جوامع شرقی را با حاکمیت دولت مبتنی بر استبداد شرقی، نبود جامعه مدنی، نبود مالکیت خصوصی، ایستایی و رکود، تضاد دولت ـ ملت، نبود قانون مدون، تبعیت بردهوار رعایا از حاکم و عدم ثبات و امنیت سیاسی و اجتماعی تبیین میکند. </em>
آرای سر جان مالکم بهعنوان ایرانشناسی برجسته در ساخت نظریات مربوط به ماهیت دولت و جامعه و مناسبات مابین آنها بسیار تأثیرگذار بوده است. این پژوهش با روش تحلیل تاریخی و با واکاوی مبانی اساسی تشکیلدهنده آرای مالکم، مفهوم امنیت و سازوکارهای امنیتسازی در جامعه ایران از دیدگاه مالکم نقد و بررسی میکند. یافتههای این پژوهش بیانگر آن است که مالکم، امنیتسازی در ایران را از منظر حکومتی استبدادی تحلیل میکرد که با تکیه بر قدرت نظامی و ترس مردم از حکومت، موفق به برقراری امنیت میشد. از نظر او، دین اسلام و احکام آن از عوامل تولید استبداد، ناامنی و بیثباتی در جوامع اسلامی ازجمله ایران بود. در حالی که امنیتسازی در ایران، بیش از آنکه بر اساس عامل ترس از قدرت حاکمه باشد، بر فرهنگ و سنتهای اجتماعی و آموزههای دینی استوار بوده است.https://hiq.bou.ac.ir/article_69379_df30609b18a3484b1529afd60715c8ee.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-643121شماره 3 - پاییز 99 - مسلسل 8320201121Political-Military Relations Between Banihood and Qeshtaleh Governmentsمناسبات سیاسی ـ نظامی حکومت بنیهود و قشتاله2833106938110.22081/hiq.2020.69381FAرضوانیزدانیدانش آموخته دکترای تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانیونسفرهمنددانشیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.قنبرعلی رودگراستادیار گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانJournal Article20170617Banihood was considered as one of the foremost feudal Dynasties in Andalusia (422-898 A.H) governing in the north eastern part namely Theqar e- A’la with the centrality of Sarqesteh from 431 to 503 A.H. In order to preserve their regional authority, they developed political and military relations with their Christian neighbor, Qeshtaleh, about seventy years. Taking advantage of the historical sources and the descriptive-analytical approach, this research investigates the political- military relations between Banihood and Qeshtaleh as well as the reasons of amity and enmity between them. It finally concludes that the purpose of their providing political- military relations was achieving unity in the region to keep on political domination in the east of Andalusia. However, Qeshtaleh monarchy was looking for the other objectives such as the economic benefits, the extension of its territory as well as the penetration into the Islamic landsبنیهود یکی از سلسلههای مهم ملوک الطوایف اندلس (حک:422ـ898ق./ 031 ـ1493م.) بود که از 431 تا 503ق در شمال شرقی اندلس؛ یعنی ثغر اعلی به مرکزیت سَرقسطه حکومت میکردند. آنها در طول هفتاد سال حکومت برای حفظ قدرت منطقهای خود به ایجاد روابط سیاسی و نظامی با همسایه مسیحی خویش، حکومت قشتاله پرداختند. این پژوهش بر اساس منابع تاریخی و با رویکردی تحلیلی – توصیفی، مناسبات سیاسی و نظامی حکومتهای بنیهود و قشتاله و عوامل ایجاد دوستی و یا دشمنی میان آنها را بررسی میکند و نتیجه میگیرد که هدف برقراری روابط سیاسی و نظامی هودیان با قشتاله، دستیابی متحدی مورد اعتماد در منطقه بود تا از این راه به سلطه سیاسی خود در شرق اندلس ادامه دهند، اما پادشاهی قشتاله از این مناسبات، اهداف دیگری چون منافع اقتصادی، گسترش قلمرو حکومت خود و نفوذ به سرزمینهای اسلامی را جستوجو میکرد.https://hiq.bou.ac.ir/article_69381_930dc35eb398b2d3f79c2127c966ec9d.pdf