دانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-64317شماره 4 - زمستان 85 - مسلسل 2820061222The Kindih Tribe before Islamقبیلۀ کنده قبل از اسلام5235520FAسیاوشعبدیکارشناس ارشد تاریخ اسلامJournal Article20140430The Kindih tribe was a major Ghahtanid tribe of Yemen, inhabiting areas near Hadhramawt, before they migrated to Najd. Because of the effective role played by Ash‘ath ibn-i Gheys-i Kindi and his clan in a number of events of early Islam, familiarization with his tribe’s past in the pre-Islamic Jahiliyyah period is of considerable importance. Investigating this topic helps us to have a better understanding of some ambiguous and dark corners of the early history of Islam such as the Riddah incident, the Islamic conquests and other topics of the kind in which Ash‘ath and his family had been involved one way or another.<em>قبیله کنده از قبایل مهم قحطانی یمن بودند و در نزدیکی حَضرموت سکنی داشتند، تا اینکه بعدها به نجد مهاجرت کردند. به دلیل نقش مؤثر اشعث بن قیس کندی و خاندانش در برخی از وقایع صدر اسلام، شناخت پیشینۀ قبیلۀ او (کنده) در دورۀ جاهلیت از اهمیت بهسزایی برخوردار است. تحقیق در این مبحث به ما کمک میکند تا بسیاری از قضایای تاریک و مبهم تاریخ صدر اسلام را بهتر بشناسیم؛ از جمله جریان ارتداد، فتوح و ... که به نوعی خاندان اشعث در آنها نقش داشتهاند.</em>https://hiq.bou.ac.ir/article_5520_4d3e83a0162051803ca26e5f44d9fe2e.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-64317شماره 4 - زمستان 85 - مسلسل 2820061222The Fundamentals and Ways and Means of Cultural Change in the Prophet’s Ageمبانی و سازوکارهای دگرگونی فرهنگی در عصر نبوی(ص)25485521FAفاطمهجان احمدیاستادیار گروه تاریخ دانشگاه الزهراJournal Article20140430The result of twenty years of open invitation and constant missionary work by the Prophet (S) was the extinction of the pre-Islamic Arab Jahili order. This relentless effort on the one hand destroyed the deep-rooted beliefs and inflexible habits of tribal life and on the other, established norms, patterns, and values compatible with an Islamic society on the ruins of the old order. On this difficult road, Qur’anic and divine teachings plus the Prophet’s cultural activities played a vital role in revolutionizing the Jahili social order. Using ethical means to promote confidence-building among the public, the Prophet spread and reinforced the various elements of Islamic culture throughout the society. Rectifying relations among individuals and reforming collective behavior, he also expanded the existing social capacity for the realization and internalization of the new values. The most fundamental element in accelerating this process and promoting the new Islamic norms was the Qur’anic precepts including individual and social duties and rights that were culturally and socially guided and institutionalized under the direct supervision of the person of the Prophet (S). This paper studies and discusses the process of Islamic cultural and social internalization and institutionalization during the Prophet’s lifetime. <em>حاصل بیست سال دعوت علنی و تبلیغات مستمر پیامبر(ص)؛ فرو پاشی نظام جاهلی بود. این تلاش بی وقفه از یک سو باورهای ریشهدار و عادتهای انعطاف ناپذیر حیات قبیلهای را ویران نمود و از سوی دیگر بر ویرانه های آن، هنجارها، الگوها و ارزشهایی همنوا با ساخت جامعه اسلامی ایجاد کرد. در این مسیر دشوار آموزههای قرآنی و تعالیم وحیانی و فعالیتهای فرهنگی پیامبر اکرم(ص)، در دگرگونی اجتماعی نظام جاهلی مؤثر افتاد. وی با ابزارهای اخلاقی مبتنی بر اعتماد سازی عمومی، انگارههای فرهنگ اسلامی را ترویج و تقویت نمود و با تصحیح ارتباطات فردی و تغییر رفتار جمعی، ظرفیتهای اجتماعی را برای تحقق درونیسازی ارزشها توسعه بخشید. در این میان، عامل مؤثر در تسریع این روند و هنجارهای اسلامی، مجموعة احکام قرآنی شامل وظایف،تکالیف و حقوق فردی و اجتماعی بود که با تأکیدها و نظارت پیامبر اکرم(ص)فرایند فرهنگ پذیری و اجتماعی شدن نیز محقق شد. نوشتار حاضر چگونگی دگرگونی فرهنگی و درونیسازی ارزشی در عصر نبوی(ص) را مورد بررسی قرار میدهد.</em>https://hiq.bou.ac.ir/article_5521_aa681dd3564bfc0e991b84cf561de5ea.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-64317شماره 4 - زمستان 85 - مسلسل 2820061222after the ‘Ashura’ Uprisingجریان شناسی سیاسی بنی هاشم پس از قیام عاشورا49805522FAعلیآقاجانی قناددانشآموختۀ حوزه علمیه قم و کارشناس ارشد علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلامJournal Article20140430Employing the two models of “paradigm” and “political strategy”, this article has embarked on a theoretical investigation into the thought and behavior of various Hashemite inclinations following the ‘Ashura’ uprising. Also, having the effects of ‘Ashura’ on Hashemite conduct in mind, the ideological-political paradigm of the Imamiyyah Shi‘ah and of other political trends as well have been studied in this paper.
Under these two main paradigms, the ‘Alawite/Fatimid trend with an emphasis on the Imamis, Hasanids, and zaydids; the ‘Alawite/non-Fatimid trend with an emphasis on the Hanafids; and the ‘Abbasid trend have also been delved into. The paper compares and evaluates these three trends against criterions such as political thought, struggle against the ruling regime or attempting to topple that regime, open or secret struggle, reform, revolution, and relations with other trends.<em>در مقالۀ حاضر، با بهرهگیری از دو مفهوم «پارادایم» و «استراتژی سیاسی»، در بعد نظری به کاوش در اندیشه و رفتار جریانهای هاشمی پس از قیام عاشورا پرداختهایم. هم چنین با نگاهی به تاثیرات عاشورا بر هاشمیان، پارادایم اعتقادی ـ سیاسی که متعلق به امامیه است و نیز پارادایم سیاسی که مربوط به سایر رهیافتهاست بررسی شده است.</em>
<em>ذیل دو پارادایم اصلی، رهیافتهای «علوی ـ فاطمی» با گرایشهای امامیان، حسنیان و زیدیان؛ «علوی ـ غیرفاطمی» (حنفیان)؛ و رهیافت «عباسی» مورد کاوش قرار گرفته است. در ادامه این سه رهیافت با شاخصهایی، چون: اندیشه سیاسی؛ مبارزه با رژیم/ مبارزه بر رژیم؛ مبارزه باز/ پوشیده؛ اصلاح / انقلاب؛ و نحوۀ ارتباط با سایر رهیافتها، سنجیده شدهاند. </em>https://hiq.bou.ac.ir/article_5522_72811b7f37921c7bc5cddce6e6e83f2b.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-64317شماره 4 - زمستان 85 - مسلسل 2820061222Ibn-i Ab-il-‘Awja’ and Imam as-Sadigh (A)ابن ابی العوجا و امام صادق(ع)811005523FAطاهرهعظیم زاده طهرانیعضو هیأت علمی دانشکده الهیات دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهدJournal Article20140430‘Abd-ul-Karim ibn-i Ab-il-‘Awja’ is among those individuals who were known as atheists in the 2<sup>nd</sup> century A.H., 8<sup>th</sup> century AD. He would enter holy Muslim places and freely express his opinions without fear of any retribution. His debates with Ja‘far ibn-i Muhammad (A) and his pupils demonstrate the argumentative methods of Imam as-Sadigh (A) used in dealing with those who rejected the existence of God. Discussing the creed and beliefs of Ibn-i Ab-il-‘Awja’, this paper also studies his debates with Imam as-Sadigh (A).<em>عبدالکریم بن ابی العوجا، یکی از افرادی است که در سده دوم هجری/هشتم میلادی به زندیق معروف بودند. وی بدون ترس، در مراکز مقدس مسلمانان حاضر شده، به اظهار عقاید خود میپرداخت. گفتوگوهای او با امام صادق(ع) و شاگردان ایشان، شیوۀ استدلال جعفر بن محمد(ع) را با کسانی که به آفریدگار اعتقاد نداشتند، نشان میدهد. این مقاله علاوه بر بیان عقاید و مسلک ابن ابی العوجا، به بررسی گفتوگوهای او با امام صادق(ع) میپردازد.</em><em></em>https://hiq.bou.ac.ir/article_5523_859f7baae958bc18374a6b4884ceb6a1.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-64317شماره 4 - زمستان 85 - مسلسل 2820061222The Fatimids, the Buyids and Shi‘ah Missionary Activitiesفاطمیان، آل بویه و تبلیغات شیعی1011175524FAمحمودخواجه میرزااستادیار دانشگاه آزاد اسلامی مشهدJournal Article20140430In the history of Islam the Fatimids and the Buyids came to power almost at the same time. The most significant feature common between these two dynasties was the promotion of new Shi‘ah missionary activities throughout Muslim lands despite the numerical superiority of the Sunnis in the Muslim World. Using their da‘is (missionaries), the Fatimids began their extensive new religious activities though they did not succeed to extend their political sphere of influence beyond Egypt and Greater Syria. With the capture of Baghdad by the Buyids and their control over the ‘Abbasid caliphs, correspondence was exchanged between the new masters of Baghdad and the Fatimid rulers in Cairo leading to a revival of Shi‘ah creed and Shi‘i religious rituals and ceremonies throughout the Muslim World. Although the rise of the Shi‘ah was met by challenges such as the rise of the Seljuq Turks in the East and Ayyubid Kurds in Syria and Egypt, bringing anti-Sh‘ah zeal to its peak during that particular period of Islamic history, the Shi‘ah had already managed to guarantee its survival in the coming centuries.<em>دولت فاطمیان و آلبویه تقریباً به طور هم زمان به ظهور رسیدند.وجه عمدۀ اشتراک آنها ـ علیرغم تفوّق مذهب تسنن در سرزمینهای اسلامی ـ تبلیغات شیعی بوده است. فاطمیان با استفاده از داعیان خود، فعالیتهای مذهبی وسیعی آغاز کردند؛ اگر چه نتوانستند دامنۀ حکومت سیاسی خود را از مصر و شام فراتر نهند. با نفوذ و حضور آلبویه در خلافت عباسی، مکاتباتی بین ایشان و دولت فاطمی صورت گرفت و این تعامل و تبادل مذهبی، سبب احیاء آیین و رسوم شیعی گردید؛ اگر چه این امر با چالشها و مخالفتهایی همراه بود و با ظهور سلجوقیان در شرق و ایوبیان در مصر و شام، شیعه زدایی به اوج خود رسید، تشیع، مسیر خود را در تاریخ استمرار بخشید.</em>https://hiq.bou.ac.ir/article_5524_338ac1916a073c18f0821f855b6df12d.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-64317شماره 4 - زمستان 85 - مسلسل 2820061222Ghoomes and the Isma‘iliyyahقومس و اسماعیلیان1191385525FAحسنشادپورعضو هیئت علمی گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرودJournal Article20140430Ghoomes was an Iranian province and a center for Isma‘ili activities from the 3<sup>rd</sup> century A.H. to the Mongol invasions under Hulegu. Considering the geographical position of this region and the existence of Gerd-Kuh fortress at a major center of highways near Damghan, the control of this province was of vital importance to Isma‘ili presence from the viewpoint of Hasan-e Sabbah and his successors.
Investigating the Isma‘ili activities in Ghoomes, this paper also discusses the geo-strategic importance of this province and the role it played in the establishment, stabilization and prominence of the Isma‘ili power in Iran.قومس یکی از ایالتهای ایران بود که از قرن سوم هجری تا حمله هلاکو بخشی از فعالیت اسماعیلیان در آنجا متمرکز بود. با توجه به موقعیت جغرافیایی این منطقه و وجود قلعه گردکوه در دامغان، و انشعاب راههای مختلف به آن، تسلط بر آن نزد اسماعیلیان اهمیت فراوانی داشت؛ به طوری که از دیدگاه حسن صباح و جانشینانش، این ایالت از ارزش خاصی برخوردار بود.
<em>این مقاله، ضمن بررسی فعالیتهای اسماعیلیان در قومس، اهمیت این ایالت، موقعیت جغرافیایی و همچنین نقش آن در تأسیس و تثبیت و قدرتمندی اسماعیلیان را مدنظر قرار میدهد.</em>https://hiq.bou.ac.ir/article_5525_377752ca53eef278bf5c7083e655871e.pdfدانشگاه باقرالعلوم (ع)تاریخ اسلام2008-64317شماره 4 - زمستان 85 - مسلسل 2820061222Dialogue among Cultures: Islam, Iran and Indiaگفت و گوی فرهنگ ها: اسلام، ایران و هند1391625526FAمشیرالحسننویسندهشهرامپناهی خیاویعضو هیئت علمی دانشگاه آزاد شهر بابکJournal Article20140430Iran and the Indian Subcontinent have had strong political, social, economic and cultural relations since ancient times. In the Islamic period also various Asian Muslim nations such the Arabs, the Turks, and the Iranian made contacts with the Subcontinent leaving a great impact on Indian civilization. <br />Stressing a number of differences between the Muslims and the Hindus at the present and in the past, some orientalists believe that the nature of the present Muslim community of India is incompatible with the overall aspirations of the country weakening their role in formulating tradition and bringing about change at the regional level. One deep-rooted reflection of such a minimal role can be witnessed in mutual relations between Iran and India and in the difference in worldviews held by the two countries in the contemporary era. Through a reinvestigation of this hypothesis in their studies, researches in Iran and the Indian Subcontinent have come up with new issues vis-à-vis bilateral relations in view of the historical role played by Islam in the formation of such relations as well. <br />Paying special attention to particular aspects of this issue, this article studies the theoretical foundations of political, social, and cultural relations between Iran and India with an emphasis on the influence of Islam on historical developments in the two countries.ایران و شبه قارۀ هند از زمانهای قدیم روابط مستحکم سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی داشتهاند؛ کما اینکه در دورۀ اسلامی، ملل مسلمان آسیایی اعم از اعراب، ترکان و ایرانیان با فرهنگ شبه قاره تماس پیدا کردند؛ از اینرو تمدن هند از مبادی اسلامی تأثیر پذیرفته است. <br />برخی از خاورشناسان با تأکید بر پارهای از اختلافاتی که در گذشته و حال میان مسلمانان و هندوها وجود داشته است، اظهار میدارند که ماهیت جوامع اسلامی کنونی هند در نوع فرایند معکوس با متعلقهای فعلی هندوستان قرار داشته و نقش آنان را در مضمون سنت و تحول در ابعاد منطقهای ناکارآمد ساخته است که بازتاب آنرا میتوان در اثرات ژرف این ویژگی بر جهاننگری روابط ایران و هند در دورۀ معاصر مشاهده نمود. در این خصوص پژوهشگران ایران و شبه قاره با باز کاوی مجدد فرضیّه اشاره شده در تحقیقات خویش، مسئلههای جدیدی دربارۀ روابط دو کشور با توجه به نقش تاریخی اسلام طرح کردهاند. مقالۀ حاضر نیز با توجه ویژه به برخی از جنبههای این مسئله به بررسی مبانی نظری مناسبات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هند و ایران با تکیه بر موضوع اسلام در فرایند تحولات تاریخی دو کشور میپردازد.https://hiq.bou.ac.ir/article_5526_0f8ef84e11b6039dc6b8dc21c63a0740.pdf